Menu

Συνεντεύξεις

  • Γράφτηκε από τον/την Stefanos Garofalakis

Βικτώρια Χαλκίτη: Η απόλυτη θετική ενέργεια!

    Είναι τραγουδίστρια, κάνει διδασκαλία φωνητικής καθοδήγησης, είναι ενορχηστρωτής φωνών, κάνει φωνητικά, είναι στιχουργός, και έχει για χόμπι την ζαχαροπλαστική, είναι πολύ γλυκεία και την χαρακτηρίζει το πληθωρικό μεσογειακό ταπεραμέντο αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Στοκχόλμη της Σουηδίας.
    Σε ηλικία 10 ετών, μετακόμισε στην Ελλάδα με την οικογένειά της. Η επαγγελματική της καριέρα ξεκίνησε στα 16 της με το album "Jump to the Beat" που κυκλοφόρησε στην Γαλλία, σε σύνθεση και παραγωγή του πατέρα της Χάρη Χαλκίτη (συνθέτης, παραγωγός, τραγουδιστής).
    Το album κυκλοφόρησε από την Atoll Music και πούλησε πάνω από 40.000 αντίτυπα. Η solo καριέρα της στην Ελλάδα, ξεκίνησε το 1994 με το album «Έρωτας είναι» και συνεχίστηκε με πολλαπλές νούμερο ένα επιτυχίες και album μέσω της Warner Music Greece.
    Έχοντας 7 προσωπικούς δίσκους και πολλές συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες στο ενεργητικό της, η Βικτώρια κυκλοφορεί το 2000 στην Columbia Records Sony Γαλλίας το CD Single "You Never Cared About Me".
Έχει συμμετάσχει έξι φορές στον διαγωνισμό της Eurovision Song Contest τόσο με τα φωνητικά της όσο και ως δασκάλα φωνητικής. Και δεν είναι άλλη από την μια και μοναδική Βικτώρια Χαλκίτη!
    Η Βικτώρια έχει κάνει παραγωγές και συμπαραγωγές με καλλιτέχνες στην Σουηδία, Γερμανία και Ρωσία (Da buzz, Antique, Schiller, Annie Lorack, Dima Bilan και πολλούς άλλους). Κατά καιρούς έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους Έλληνες καλλιτέχνες και έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο κάνοντας συναυλίες σε διάφορα θέατρα και συναυλιακούς χώρους.  Έχει δανείσει την φωνή της σε πολλές μεταγλωττισμένες ταινίες του Disney και τηλεοπτικές σειρές όπως Barbie, Winnie the Pooh, Phineas and Ferb. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά jingles και spots για πολυεθνικά προϊόντα όπως Coca-Cola, Arla και Attica.
    Τα τελευταία  χρόνια εργάζεται κάνοντας φωνητική διδασκαλία για τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά σόου της Ελλάδας όπως το "The Voice of Greece" and "Your Face Sounds Familiar", και πριν από λίγους μήνες η ζωή της πρόσφερε απλόχερα ένα νέο ρόλο στη ζωή της, και ίσως τον πιο σημαντικότερο από όλους μέχρι τώρα, εκείνον της μαμάς, μιας και είναι έγκυος για πρώτη φορά.

    Είμαι ο Στέφανος Γαροφαλάκης και θέλω να υποδεχτώ θερμά μια από τις πιο αξιολάτρευτες και ταλαντούχες Ελληνίδες καλλιτέχνιδες, την κυρία Βικτώρια Χαλκίτη την οποία ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την συνέντευξη της στην ιστοσελίδα μας και για την μοναδική φιλία της.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή λοιπόν, από όταν ήσουν παιδί ακόμα, θυμάσαι τα πρώτα σου μουσικά ακούσματα;
    Βεβαίως τα θυμάμαι! Θυμάμαι τον μπαμπά μου όταν έγραφε τραγούδια, την σύνθεση την έκανε στο σπίτι, οπότε άκουγα πρωτότυπα τραγούδια, του μπαμπά! Η μαμά, μου τραγουδούσε τα γνωστά παιδικά τραγουδάκια, αλλά εγώ δεν τα ήθελα αυτά, ήθελα να φτιάχνω δικά μου σαν τον μπαμπά. Οπότε τα ακούσματά μου είναι περισσότερο μπαμπάς, μετά Police, Sade, μετά 80’s, γενικά πολλές ξένες επιρροές αλλά κυρίως τα περισσότερα ακούσματα μου ήταν του μπαμπά που έγραφε Disco στην Αμερική, και του Demi Rousso αλλά και άλλα πολλά!

Ποιοι ήταν οι πρώτοι καλλιτέχνες που σε στιγμάτισαν και ποιοι συνεχίζουν να σε αγγίζουν ακόμα και σήμερα με την ίδια ένταση και το ίδιο πάθος;
    Πάντα μου άρεσε η R’n’B, η Gospel μουσική, χωρίς να είμαι σε αυτό το είδος πάντα με μάγευε. Ο Stevie Wonder, ας πούμε, για μένα είναι top of the top και πάντα θα είναι, αλλά δεν μπορώ να κάνω τέτοια μουσική γιατί δεν έχω την κατάλληλη φωνή.

Πότε αποφάσισες ότι θες να ασχοληθείς με το τραγούδι επαγγελματικά και ποιος ήταν ο μεγαλύτερος υποστηρικτής σου σε αυτό σου το εγχείρημα;
    Η μαμά με έβαλε στην πρώτη μου δουλειά, με πήγε στην πρώτη μου οντισιόν στον σύζυγο της Κωνσταντίνας, της γνωστής Κύπριας τραγουδίστριας, όταν έκανε τις πολύ μεγάλες τις επιτυχίες. Και ρωτούσε λοιπόν ο άνθρωπος εάν ξέρω να κάνω φωνητικά και τι στυλ τραγούδια λέω, εγώ δεν ήξερα τότε αλλά η μαμά είπε «Βεβαίως και ξέρει να κάνει φωνητικά», την κλότσαγα εγώ κάτω από το τραπέζι, «Κινέζικα θέλετε να σας τραγουδήσει, Κινέζικα θα τραγουδήσει» έλεγε, έμαθα τα φωνητικά μόνη μου όλα και έτσι έτσι πήρα την πρώτη μου δουλειά, ήταν το 1991 στο Αθηναία στην Πανεπιστημίου.

Η μουσική είναι για σχεδόν όλους μας το ιδανικό μέσω έκφρασης συναισθημάτων, τι είναι για εσένα η μουσική, πώς την αντιλαμβάνεσαι και τι ρόλο παίζει στη ζωή σου;
    Η μουσική για μένα είναι το πάν! Χωρίς μουσική δεν μπορώ να λειτουργήσω, είτε μαγειρεύω, είτε βλέπουμε ταινία, η μουσική είναι παντού ούτος η άλλος. Μας επηρεάζει είτε θετικά είτε αρνητικά, εμένα με βοηθάει πάρα πολύ στο να μου φτιάχνει το κέφι πολλές φορές αλλά και όταν είμαι μελαγχολική βάζω ιδιαίτερη μουσική ανάλογα την περίσταση. Αλλά δεν μπορώ χωρίς την μουσική γενικότερα!

Είσαι ένα πρόσωπο συνυφασμένο με την μουσική αλλά και τον διαγωνισμό της Eurovision, θυμάσαι την πρώτη σου επαφή με το διαγωνισμό;
    Σαν τηλεθεατής ήταν όνειρο μου να πάω στην Eurovision, η μαμά μου με έκανε να την αγαπήσω από τον καιρό που μέναμε στην Σουηδία. Ήταν ειδική βραδιά, ήταν από εκείνες που μπορούσα να μείνω ξύπνια το βράδυ. Η μαμά έφτιαχνε ειδικό φαγητό και βλέπαμε Eurovision!
   Θυμάμαι τη χρονιά που είχε πάει η Carola και ήταν 16 χρονών, το 1983 με το Främling, είχαμε ήδη εγκατασταθεί στην Ελλάδα και βλέπαμε το διαγωνισμό και από τότε ήθελα να πάω στην Eurovision. Και δέκα χρόνια μετά το 1993 πήγα στην Eurovision με την Καίτη Γαρμπή.

Πρώτη φορά στον διαγωνισμό έλαβες μέρος με την Καίτη Γαρμπή το 1993, τι αναμνήσεις έχεις από εκείνη την συμμετοχή και γενικά από τον τότε διαγωνισμό;
    Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις, ήταν όνειρό μου να πάω, δεν με ενδιέφερε αν θα πάω σόλο ή αν θα είμαι στα φωνητικά, δεν με απασχολούσε καν αυτό το θέμα. Το θέμα ήταν να πάω στον διαγωνισμό και να ζήσω όλη αυτή την μαγεία της Eurovision!
   Είμασταν μια τρελή ομάδα, , τότε γνώρισα την Καίτη, με είχε πάει στον Ασλάνι να μου φτιάξουν το ρούχο, ήταν όλο το στήσιμο σούπερ υπερπαραγωγή! Αλλά όλα αυτά ήταν υποστήριξη της Καίτης, δεν είχε καμία απολύτως σχέση η Κρατική Τηλεόραση της ΕΡΤ.
   Έχω βέβαια και μια άσχημη ανάμνηση, κατά την διάρκεια ενός meeting στην ΕΡΤ, δεν θέλω να αναφέρω το πρόσωπό, πριν φύγουμε για την Eurovision μας έκανε «κήρυγμα» για το πώς έπρεπε να φερθούμε στο εξωτερικό. Μου έκανε πολύ κακή εντύπωση να μου πούνε πώς θα φερθώ πηγαίνοντας στο εξωτερικό και ένιωσα προσβεβλημένη.
    Βέβαια η δεκαετία του 90 ήταν μια δύσκολη εποχή, το καλό ήταν ότι ήμουνα από τους λίγους ανθρώπους στην αποστολή που γνώριζαν αγγλικά και όλοι τους με χρησιμοποιούσανε, στο ξενοδοχείο, να συνεννοηθώ, το ένα το άλλο.
   Τρομερή εμπειρία ήταν στην σκηνή η ορχήστρα, μοναδική αίσθηση! Εκεί γνώρισα κιόλας την συμμετοχή της Κύπρου που ήταν ο Δήμος Van Beke με τον Κυριάκο Ζυμπουλάκη, γίναμε κολλητοί και κάθε μέρα μαζευόμασταν και τραγουδάγαμε.
   Είχα τόσο ενθουσιασμό που δεν με ένοιαζε τίποτε άλλο από το να τραγουδάω και να βρεθώ στη σκηνή, οπότε ότι άσχημο είχαμε, που σίγουρα υπάρχουν και άσχημες και δύσκολες στιγμές, τα έσβησα, δεν με ένοιαζε καθόλου εγώ διασκέδασα!

Πόσες φορές έλαβες μέρος στον διαγωνισμό με την Ελλάδα και τι ιδιαίτερη ανάμνηση έχεις κρατήσει από την κάθε μια;
    Η πρώτη μου συμμετοχή που δεν την γνωρίζει κανένας ήταν με την δισκογραφική εταιρεία Λύρα, επειδή δεν το είπα σε κανέναν δεν ακούστηκε ποτέ το κομμάτι, δεν το άκουσε κανένας και πήγε εκείνη την χρονιά το Κλόουν αν θυμάμαι καλά, το 1988. Αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία, είχα πει στον μπαμπά μου να μην το πει σε κανέναν, ήθελα να είναι τίμιο, είμαι τίμιος άνθρωπος, η διαδικασία τότε ήταν να στείλεις το τραγούδι σε φάκελο και να μην το ακούσει κανένας.
   Μετά πήγα το 1993 με την Καίτη, το 1994 με τον Κώστα Μπίγαλη, έπειτα ήμουνα δασκάλα φωνητικών στο Shake it  με το Σάκη. Το 2005 πήγα με την Λευκορωσία και την Angelica Agurbash, το 2008 έκανα coaching στην Καλομοίρα και ήμουνα στα φωνητικά. Το 2012 πήγαμε στο Αζερμπαϊτζάν με την Ελευθερία Ελευθερίου, από εκείνη την συμμετοχή μου έμεινε εκτός τον άλλων, το στάδιο που είχε δημιουργηθεί γι ‘αυτό το σκοπό και ήταν υπέροχο!!!

Έλαβες μέρος ποτέ στον διαγωνισμό με άλλη χώρα;
    Στα φωνητικά μόνο με την Λευκορωσία του 2005 και την Angelica Agurbash, αλλά κατά διαστήματα έχω κάνει coaching σε πολλές χώρες.

Πόσες φορές έχεις λάβει μέρος κάνοντας φωνητικά σε συμμετοχές της Eurovision  στην στουντιακή τους εκτέλεση;
    ‘Είχα την τύχη να συμμετάσχω σε αρκετές ηχογραφήσεις από την στούντιο version τραγουδιών που συμμετείχαν στον διαγωνισμό ξεκινώντας με το Τρεχαντήρι του Κώστα Μπίγαλη, Shake it – Σάκης, Secret Combination – Καλομοίρα, This is our Night – Σάκης, Shady Lady – Ani Lorak, Love Me Tonight - Angelica Agurbash, Hasta la vista - Ruslan Alehno, Work Your Magic - Dmitry Koldun, και η τελευταία μου συμμετοχή σε ηχογράφηση για cd ήταν το 2014 με το Shine - Tolmachevy Sisters.

Στο διαγωνισμό του Μπακού το 2012, εκτός άλλων, μεγάλη αίσθηση έκανε η αιθέρια Αφροδίτη της Ελληνικής αποστολής, που δεν ήταν άλλη από την Βικτώρια Χαλκίτη. Έκλεψες τις εντυπώσεις τότε, το θυμάσαι;
    Χαχαχα, πλάκα κάνεις….. έλα μωρέ… όχι βρε δεν έκλεψα τις εντυπώσεις…..

Loreen και Euphoria, ένα υπέροχο τραγούδι με άψογη σκηνική παρουσία. Αν έκανες έναν προσωπικό δίσκο με θέμα Eurovision, ποια τραγούδια θα επέλεγες να ερμηνεύσεις;
    Τί υπέροχο τραγούδι το Euphoria, αλλά θα σε πάω πολύ πίσω, θα διάλεγα οπωσδήποτε το Waterloo των ABBA, μου αρέσουν τα happy τραγούδια. Θα ήταν περίεργος δίσκος γιατί μου αρέσουν πολλά τραγούδια που δεν θα είχε καμία σχέση το ένα με το άλλο, το Volare "Nel blu dipinto di blu" που είναι all time classic και τραγούδια που είμαι σίγουρή ότι κανένας δεν θα τα θυμάται, αυτά τα αγαπημένα μου κομμάτια κάθε χρονιάς είναι εκείνα που δεν πάνε καλά… όπως το 2005 η Δανίας με το τραγούδι "Talking to You" του Jakob Sveistrup μου άρεσε πάρα πολύ!

Εκτός από την πορεία σου σαν τραγουδίστρια στον διαγωνισμό έχεις λάβει μέρος και σαν στιχουργός σε εθνικό τελικό το 2015 με τον Barrice και το τραγούδι “ELA”. Πώς προέκυψε η συνεργασία σου ως συν δημιουργός σε τραγούδι για την εκπροσώπηση της Ελλάδας;
    Ήταν πολύ τυχαία, ο ένας Σουηδός δημιουργός είναι πολύ φίλος μου, έχουμε δουλέψει μαζί στο παρελθόν και στην Σουηδία, μένει εκεί και έχει στούντιο και μου ζήτησε να γράψω εγώ το στοίχο, έτσι προέκυψε απλά και χάρηκα πάρα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχω σε ελληνικό τελικό με αυτόν τον τρόπο.

Έχοντας μια μακρά ιστορία και μια τεράστια εμπειρία στον θεσμό της Eurovision πιστεύεις ότι τελικά υπάρχει συνταγή επιτυχίας για να κερδίσει κάποιος τον διαγωνισμό ή είναι θέμα τύχης και συγκυριών;
    Θέμα τύχης δεν είναι τίποτα! Πρέπει να έχει όλο το σύνολο, κάτι το οποίο είναι δύσκολο να βρεθεί γιατί πρέπει να έχεις εμφάνιση, καλή φωνή, καλό τραγούδι, να έχεις καλά εφέ, καλά κοστούμια, καλή ομάδα, και να έχεις καλό PR, όπως έχουμε δει όλες τις άλλες χρονιές σε νικητήρια τραγούδια.

Ποιόν Έλληνα και ποιόν ξένο αγαπημένο σου καλλιτέχνη θα ήθελες να δεις στην σκηνή της Eurovision;
    Ωραία ερώτηση, από Έλληνες τραγουδιστές θα ήθελα να δω «νέο αίμα», αλλά εκτός από εμφάνιση να έχουν και καλή φωνή και να υποστηρίζετε το τραγούδι, θέλω να δω νέους καλλιτέχνες! Εξάλλου αυτός ο θεσμός υποστηρίζει νέους καλλιτέχνες και νέα παιδιά.
   Από ξένους θα ήθελα να δω πάλι νέα παιδιά και νέα ταλέντα, ή θα πρέπει να είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για να πάει κάποιος ήδη φτασμένος τραγουδιστής γιατί η Eurovision είναι μεγάλο ρίσκο!

Ένα άλλο πολύ γνωστό όνομα που είναι συνυφασμένο με την Eurovision είναι ο Νίκος Τερζής, ποια είναι η σχέση σου με το Νίκο;
    Με το Νίκο είμαστε σαν αδέρφια, μεγαλώσαμε μαζί. Όταν πήγαινα στο στούντιο με τον μπαμπά ερχόταν και ο Νίκος, κοίταζε και μάθαινε. Είμαστε και κοντά σε ηλικία, η πρώτη μας συνεργασία ήταν όταν ήμουνα 16 χρονών. O Νίκος ήταν αυτός που άνοιξε το δρόμο για την Eurovision στην Ελλάδα. Όταν είχα πρωτοέρθει στην Ελλάδα μίλαγα για την Eurovision στις φίλες μου και μου έλεγαν «τι είναι αυτό;». Τι χρονιά που παρουσίασε τους Antique ο Νίκος όλοι έμαθαν τι είναι Eurovision. Τότε άρχισαν όλα ουσιαστικά για την Eurovision στην Ελλάδα! Είναι πολύπλευρος καλλιτέχνης, είναι πραγματικός καλλιτέχνης!

Εκτός από εξαιρετική τραγουδίστρια είσαι και διακεκριμένη καθηγήτρια φωνητικής, έχουν περάσει από τα χέρια σου πολλές φωνές, τι είναι εκείνο που ξεχωρίζει τελικά έναν πραγματικό καλλιτέχνη από έναν καλό τραγουδιστή;
    Ένας πραγματικός καλλιτέχνης είναι ένα ανήσυχο πλάσμα που δεν ευχαριστιέται  με τίποτα, με το αποτέλεσμα που παράγει ο ίδιος, γενικά ένα πλάσμα που δεν ευχαριστιέται με τίποτα, θέλει συνέχεια να καλυτερεύει, συνέχεια να πειραματίζετε, και συνέχεια να δουλεύει πάνω στην φωνή. Αυτός για εμένα είναι ο πραγματικός καλλιτέχνης.

Είσαι ακόμα πολύ νέα και έχεις πάρα πολλά να δώσεις, κάνεις γενικά σχέδια για το μέλλον ή είσαι πιο αυτοσχεδιαστική;
    Κάνω και σχέδια για το μέλλον αλλά είμαι και αυτοσχεδιαστική, ας πούμε τώρα σκέφτομαι ότι θέλω να κάνω ένα εργαστήρι να παρασκευάζω τα γλυκά μου, αλλά να μην αφήσω και την μουσική, θα πεθάνω, δεν μπορώ χωρίς την μουσική!

Οι καλλιτεχνικοί σου ορίζοντες είναι διάσπαρτοι σε πολλούς τομείς, εκτός της μουσικής που κυλά πραγματικά στο αίμα σου έχουμε μάθει ότι είσαι εξαιρετική στα γλυκά, σκέφτεσαι να το αναπτύξεις σε επαγγελματικό επίπεδο κάποια στιγμή;
    Βέβαιος και σκέφτομαι , μου αρέσει πάρα πολύ, είναι ένα χόμπι που τελικά με έχει κερδίσει και επειδή είμαι άτομο που μου αρέσει να κάνω πράγματα άσχετα μεταξύ τους, λέω να το τολμήσω!

Κλείνοντας ανακεφαλαιώνω λέγοντας ότι είσαι όμορφη, έξυπνη, καλλιεργημένη, καλλιτέχνης, καλλίφωνη, δασκάλα φωνητικής, υπέροχη ζαχαροπλάστης… και η λίστα συνεχίζετε… τι ευχή θα έκανε η Βικτόρια για το μέλλον, για τα χρόνια που έρχονται;
    Να πάει καλά η Ελλάδα, να είμαστε χαρούμενοι, γιατί ζούμε σε μια μιζέρια ενώ έχουμε μια υπέροχη χώρα και έχουμε μαραζώσει, και το θεωρώ κρίμα γιατί αυτή η κατάσταση έχει επίπτωση και στην μουσική, και γενικά σε όλους τους καλλιτεχνικούς χώρους διότι δεν μπορείς να παράγεις μουσική και χαρά με όλη αυτή την μιζέρια. Εύχομαι να ελαφρύνει όλο αυτό το σκηνικό και τέλος εύχομαι να γίνω καλή μαμά!

   Νιώθουμε πραγματική τιμή που φιλοξενήσαμε την μία και μοναδική Βικτώρια Χαλκίτη!  Είναι ένα υπέροχο μουσικό πλάσμα που ξέρει καλύτερα από τον καθένα μας τη σημαίνει εκ τον έσω, Eurovision Song Contest.  Της ευχόμαστε από την μεριά μας να της συμβαίνουν πάντα τα καλύτερα και προσωπικά θα ήθελα να της ευχηθώ με την σειρά μου να γίνει η πιο καλή μαμά στον κόσμο γιατί ο νέος ρόλος στη ζωή της είναι και ο πιο σημαντικός!!!

  • Γράφτηκε από τον/την Spiridon Kitsos

Hovi Star: Γεννημένος Σταρ!

    Φέτος το Ισραήλ στέλνει στον 61 ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision τον πιο εντυπωσιακό νέο τραγουδιστή της χώρας, το Hovi Star, ο οποίος το 2009 υπήρξε ομόφωνα το καινούριο όνομα στα μουσικά δρόμενα του Ισραήλ. Ήταν μια μοναδική persona, μια εξαιρετική φωνή που συστήθηκε στο κοινό μέσω της μουσικής εκπομπής TV show 'A star is born' ήταν ο Hovi Star.
  Αν και δεν κέρδισε, ο Hovi Star έμεινε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και αγαπητούς τραγουδιστές που συμμετείχαν σε εκείνο το σόου. Μέχρι το 2009 ο Hovi είχε κυκλοφορήσει πολλά singles  και έκανε εμφανίσεις ανά τον κόσμο. Το ταλέντο του όμως δεν σταματάει μόνο στο τραγούδι μιας και έχει συνθέσει τραγούδια για πολλούς καλλιτέχνες και επίσης προτάθηκε να ντουμπλάρει με τη φωνή του, στην εβραϊκή πάντα γλώσσα, διάσημα έργα της Disney και της Pixar που κάναν τεράστια επιτυχία στα box office όπως τα Frozen, Lego, Cinderella, Inside out και άλλα.
   Η μεγάλη του παιδική επιθυμία να εκπροσωπήσει την χώρα του στον θεσμό της Eurovision τον οδήγησε να συμμετάσχει σε άλλο ένα τηλεοπτικό σόου με τίτλο 'The Next Star For Eurovision.' Σαν καθαρό φαβορί από την αρχή, ο Hovi δεν απογοήτευσε το κοινό και τους θαυμαστές του, και χάρις την ειδική κριτική επιτροπή και τους τηλεθεατές ο Hovi θα εκπροσωπήσει το Ισραήλ στην Στοκχόλμη τον Μάιο.
   Ο Hovi θα ερμηνεύσει το τραγούδι 'Made of Stars,' το οποίο έγραψε ο Doron Medalie, γνωστός για το τραγούδι του'Golden Boy,' που εκπροσώπησε το Ισραήλ στην Eurovision του 2015.
   Εκτός από το να έχει μια από τις πιο ισχυρές φωνές στο Ισραήλ ο Hovi Star ενδιαφέρετε πολύ και για την μόδα, κάτι που θα αντανακλάτε στην εμφάνισή του στην σκηνή της Eurovision στην Στοκχόλμη.
   Είναι αποφασισμένος να κερδίσει την καρδία της Ευρώπης με τις σπάνιες φωνητικές του ικανότητες και την νικητήρια προσωπικότητά του, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν θα καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό του.
  Εμείς από την μεριά μας θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον υπέροχο Hovi Star γι’ αυτή την συνέντευξη , νιώθουμε πραγματικά μεγάλη τιμή διότι κάθε χρόνο από την αρχή λειτουργίας του 12points.gr, το Ισραήλ ήταν πάντα στο πλευρό μας, μας έδωσε και εξακολουθεί να δίνει την ευκαιρία να φιλοξενούμε τους εκπροσώπους μιας από τις πιο όμορφες και μοναδικές χώρες στον κόσμο, το Ισραήλ. Hovi Star και Ισραήλ σας Ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας!!!

Ποιος είναι ο Hovi Star; Εκτός από την νίκη σου στον Ισραηλινό Εθνικό Τελικό, το διεθνές κοινό δεν γνωρίζει πολλά για εσένα. Τί πρέπει να γνωρίζουμε για τον Hovi
    Λοιπόν, φοράω πολλή ιδιαίτερα ρούχα, βάζω πολύ μακιγιάζ και μερικές φορές τα μαλλιά μου είναι ξέφρενα! Αλλά, κάτω από όλα αυτά είμαι απλά ένας κανονικός άνθρωπος. Λατρεύω να περνάω ώρες με την οικογένειά μου, το σκύλο μου, τους φίλους μου και να δημιουργώ όμορφη μουσική. Είναι πολύ σημαντικό για εμένα να γνωρίζει το κοινό ότι γράφω τραγούδια μόνος μου.

Ποιο είναι το μήνυμα του τραγουδιού 'Made of stars', της φετινής συμμετοχής του Ισραήλ;
Το "Made of Stars" μιλάει για την ισότητα, δεν έχει σημασία από που κατάγεσαι, ούτε το χρώμα του δέρματός σου, δεν έχει σημασία η θρησκευτική η σεξουαλική σου κατεύθυνση, είμαστε όλοι ίσοι! Εάν κοιτάξεις στον ουρανό τα αστέρια δεν μπορείς να τα ξεχωρίσεις, διότι από μακριά όλα φαίνονται τα ίδια. Αυτό το τραγούδι είναι κάτι σαν mantra και ελπίζω κάποια μέρα να το τραγουδάμε όλοι μαζί!!!

Ποιες είναι οι προσδοκίες σου από την Στοκχόλμη, είσαι ενθουσιασμένος;
    Είμαι πολύ ενθουσιασμένος!!! Το να ερμηνεύσεις στην σκηνή της Eurovision είναι όνειρο ζωής για εμένα, οπότε είμαι πολύ ενθουσιασμένος να βρίσκομαι εκεί μπροστά στο τεράστιο κοινό και να τραγουδάω με την καρδιά μου! Εξάλλου, έχω βρεθεί στην Στοκχόλμη ξανά! Είναι ένα υπέροχο μέρος και οι άνθρωποι είναι πολύ φιλικοί. Δεν βλέπω την ώρα να ταξιδέψω εκεί!

Πώς προετοιμάζεις τον εαυτό σου για την ερμηνεία σου στην Eurovision;
    Λοιπόν, ανακάλυψα ότι υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν την Eurovision. Δεν είναι σαν μια κανονική performance.
   Όλα (και εννοώ όλα!!!) πρέπει να είναι προγραμματισμένα και στην πιο ακριβή τους λεπτομέρεια, από το τί θα πρέπει να φορέσω στην σκηνή, την γωνία τον φωτισμών και της κάμερας, μέχρι την στιγμή που θα κοιτάω το φακό μέχρι να φύγει. Αλλά βασικά όλα αυτά τα αναλαμβάνουν οι τεχνικοί μας, εγώ πρέπει να συγκεντρωθώ στην φωνή μου και στις ερμηνευτικές μου ικανότητες, τις οποίες μπορώ να διαχειριστώ καλύτερα.

Ποια τραγούδια από την Eurovision είναι τα αγαπημένα σου και ποια η αγαπημένη σου  συμμετοχή από την πατρίδα σου, το Ισραήλ;
    Δεν νομίζω ότι είναι δίκαιη ερώτηση! Υπάρχουν τόσα πολλά τραγούδια στην Eurovision που αγαπώ, αλλά πιστεύω μπορώ να ονομάσω μερικά.
    Πραγματικά αγαπώ το "Euphoria"! Πιστεύω ότι ήταν μια ιδιοφυής εμφάνιση και η Loreen έχει μια πολύ ισχυρή και ενδιαφέρουσα φωνή. Επίσης αγαπώ το τραγούδι που κέρδισε πέρση! Υπέροχη performance, το τραγούδι ήταν πολύ καλό και ο τραγουδιστής πολύ hot και ταλαντούχος! Η Σουηδία πραγματικά άξιζε την νίκη!
    Το αγαπημένο μου από το Ισραήλ είναι φυσικά το "Diva" της Dana International. Είναι ένα υπέροχο αριστούργημα, η Dana είναι ταλαντούχα!
   Ήμουνα μικρό αγοράκι όταν η Dana κέρδισε την Eurovision αλλά θυμάμαι να είμαι τόσο υπερήφανος για εκείνη και την χώρα μου εκείνη την ημέρα. Εξάλλου έχω βρεθεί με την Dana πολλές φορές. Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος με τεράστια καρδιά. Μια πραγματική Diva!

Ήταν όνειρο σου να εκπροσωπήσεις το Ισραήλ στην Eurovision Song Contest;
    Βεβαίως!!! Ονειρεύομαι ότι στέκομαι στην σκηνή της Eurovision από έξι χρονών. Θυμάμαι που στεκόμουνα στο τραπέζι και τραγουδούσα τραγούδια για την οικογένεια μου. Νιώθω τόσο ενθουσιασμένος και τιμημένος που θα εκπροσωπήσω την χώρα μου με έναν τέτοιο τεράστιο τρόπο. Σημαίνει πάρα πολλά για μένα!

Ποιες είναι οι πρώτες σου αναμνήσεις από την Eurovision;
    Δεν θυμάμαι ποια ήταν η πρώτη μου ανάμνηση από την Eurovision. Είναι όλα λίγο θολά, αλλά θυμάμαι να παρακολουθώ τον διαγωνισμό με την μαμά μου όταν ήμουν τριών η τεσσάρων χρονών. Είχα μείνει κατάπληκτος όταν είδα την σκηνή, τα φώτα και την πληθώρα των ταλέντων επη σκηνής.

Έχεις ακούσει άλλα τραγούδια από τον φετινό διαγωνισμό; Έχεις κάποιο αγαπημένο;
    Βεβαίως και έχω ακούσει τα υπόλοιπα τραγούδια, και φυσικά έχω και αγαπημένα!!!
    Αγαπώ πραγματικά την συμμετοχή της Φινλανδίας, "Sing it away". Η Sandhja είναι πολύ ταλαντούχα και μοιάζει πολύ εύθυμος χαρακτήρας με την οποία μπορείς να βγεις έξω.
    Όταν είδα το βίντεο ήθελα να χορέψω μαζί της και να γίνω φίλος της. Είναι πολύ cool.
    Ένα άλλο πολύ αγαπημένο μου είναι η Γαλλική συμμετοχή. Ο Amir είναι εξαιρετικός τραγουδιστής και το τραγούδι του πολύ πιασάρικο.

Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα του video για το Made of Stars στο Tel Aviv, μπορείς να μας μιλήσεις γι’ αυτό;
    Ήταν πολύ διασκεδαστική εμπειρία! Τα γυρίσματα τα κάναμε βράδυ οπότε έπρεπε όλα να γίνουν όλα γρήγορα πριν βγει ο ήλιος.
    Αυτό που είναι αστείο είναι ότι το Tel Aviv είναι από τις πόλης που δεν κοιμάται ποτέ, ξεκινάγαμε στις έξι το απόγευμα όταν υπήρχε ακόμα κόσμος έξω στους δρόμους και τελειώναμε στης πέντε τα χαράματα και ο κόσμος ήταν ακόμα έξω στους δρόμους. Πιθανών επέστρεφαν από ξέφρενα πάρτι. Το γνωρίζω επειδή την προηγούμενη βδομάδα ήμουν ένας από αυτούς τους ανθρώπους.

Πριν από την εθνική τελικό, η ομάδα των φιναλίστ είχαν ταξιδέψει στη Σουηδία, και είπες πως σου άρεσε πραγματικά η διάθεση της χώρας. Μπορείς να μας πεις περισσότερα γι 'αυτό;
    Πρώτα από όλα την τελευταία φορά που ήμουν εκεί χιόνιζε! Όποιος με γνωρίζει ξέρει ότι λατρεύω το χειμώνα και σίγουρα λατρεύω το χιόνι που σίγουρα με κάνει χαρούμενο! Ο κόσμος στην Σουηδία είναι τόσο ευγενικός και οι δρόμοι είναι τόσο καθαροί!
    Ευχαριστήθηκα την διαμονή μου εκεί πάρα πολύ!

Ποιο είναι το μήνυμα σου για τους αναγνώστες μας;
    Ποτέ να μην αμφιβάλετε για τον εαυτό σας και να κάνετε τα όνειρά σας πραγματικότητα!

Ο Hovi Star θα διαγωνιστεί στο δεύτερο ημιτελικό της 12ης Μαΐου! Του ευχόμαστε τα Καλύτερα!!!

  • Γράφτηκε από τον/την Stefanos Garofalakis

Ο πολυδιάστατος Νίκος Τερζής

    Είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά μυαλά της Ελλάδας, έχει στο δυναμικό του δεκάδες χρυσούς και πλατινένιους δίσκους, οι δημιουργίες του γίνονται μεγάλες επιτυχίες και κοσμούν τα ραδιόφωνα και τα Club όλης της χώρας. Τα τραγούδια του παραμένουν αναλλοίωτα στο χρόνο και σίγουρα μερικά από αυτά ανήκουν στην κατηγορία των αγαπημένων σας.
   Σε ηλικία 19 χρονών ανακαλύπτει και δημιουργεί ως συνθέτης, παραγωγός και ενορχηστρωτής τον απόλυτο Έλληνα Pop Star Σάκη Ρουβά. Με το πρώτο του single κερδίζει το πρώτο βραβείο σύνθεσης στον διαγωνισμό τραγουδιού «Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης». Το 2001 η διαφημιστική καμπάνια της Opel Italia φέρει την μουσική υπογραφή του, η συνεργασία τους κρατάει για 2 ολόκληρα χρόνια.
   Τρεις έως τώρα συνθέσεις του διέπρεψαν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, ξεκινώντας το 1995 με το τραγούδι «Ποια Προσευχή» σε στίχους του Αντώνη Παππά και ερμηνεύτρια την Ελίνα Κωνσταντοπούλου. Το 2001 με τον ίδιο στιχουργό και το τραγούδι “Die for You” κερδίζει την 3η θέση με τους Antique, το τραγούδι γίνετε τριπλά πλατινένιο σε Ελλάδα και Σκανδιναβία, cult στον διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, και αγαπημένο ολόκληρης της Ευρώπης. Το 2004 κερδίζει ξανά την 3η θέση για την Ελλάδα με τον Σάκη Ρουβά να ερμηνεύει το τραγούδι "Shake it" σε στίχους του Νεκτάριου Τυράκη, το τραγούδι γίνετε το single με της μεγαλύτερες πωλήσεις στην δισκογραφία του Σάκη Ρουβά και no1 Dance Hit του καλοκαιριού.
   Το τραγούδι «Τι ζητάς;» (Nour El Chams) είναι ένα από τα τραγούδια που χρησιμοποιήθηκαν για να πλαισιώσουν το soundtrack της ταινίας “Spy Game” στην οποία πρωταγωνιστούν ο Robert Redford, ο Brad Pitt και ο Todd Boyce. Δημιουργίες του επίσης θα βρείτε σε πολλά soundtrack από ελληνικές τηλεοπτικές σειρές.  
   Ξεκίνησε ως εκφραστής της μοντέρνας Ελληνικής Μουσικής για να καταλήξει σήμερα ένας πολυδιάστατος μουσικός δημιουργός του οποίου οι μουσικοί ορίζοντες δεν γνωρίζουν όρια.
    Κυρίες και Κύριοι έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε στο 12points.gr τον καινοτόμο μουσικό και συνθέτη κ. Νίκο Τερζή.

    Η πολυετή φιλία μας μου επιτρέπει να σου απευθύνομαι στον ενικό. Λοιπόν Νίκο, σε ευχαριστώ πολύ που ανταποκρίθηκες θερμά στο κάλεσμά μου για αυτή τη συνέντευξη και πρέπει να σου πω από τα βάθη της καρδιάς μου ένα μεγάλο ευχαριστώ διότι γνωρίζω ότι σπάνια δίνεις συνεντεύξεις. Λοιπόν ας αρχήσουμε:

Μπορείς να θυμηθείς ένα από τα πρώτα σου ερεθίσματα στην μουσική από την παιδική σου ηλικία;
    Το πρώτο μου θα σου πω,  ήμουν σε ηλικία τριών με τριάμισι χρονών και ο νονός μου με πήρε από το χέρι και με πήγε να παρακολουθήσω τον “Βαφτιστικό” στην Λυρική Σκηνή, για πρώτη φορά, ακόμα το θυμάμαι.  Γιατί το να είσαι τριών χρονών και να βρίσκεσαι μέσα σε μια αίθουσα με ζωντανή, τεράστια, ορχήστρα και να νιώθεις αυτό το συναίσθημα όπου ο ήχος δεν βγαίνει απλά από δυο ηχεία αλλά ζωντανά από μια ολόκληρη συμφωνική ορχήστρα, μου έχει μείνει και με έχει στιγματίσει.

Ποιοι καλλιτέχνες σε επηρέασαν από παιδί και ποιοι εξακολουθούν να σε επηρεάζουν ακόμα και σήμερα;
    Οι καλλιτέχνες που με επηρέασαν από παιδί… Καταρχήν όσο μεγαλώνεις αλλάζουν και οι καλλιτέχνες, εμφανίζονται καλλιτέχνες που δεν τους είχες παλαιότερα και αλλάζει και το είδος της μουσικής επίσης. Οι πρώτοι καλλιτέχνες που με επηρέασαν δεν ήταν από ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής αλλά από διαφορετικά είδη, και είναι ίσως αυτός ο λόγος που ο τρόπος σκέψης μου και οι δημιουργικοί μου ορίζοντες είναι πολυδιάστατοι και με κατέστησαν πολύ-δημιουργικό σε διάφορα είδη μουσικής.
    Αγαπημένοι μου ήταν οι Pink Floyd και οι Queen, γιατί θεωρούσα ότι δίνουν την διάσταση του ροκ οι μεν πιο ψυχεδελικά και ατμοσφαιρικά και οι δε πιο κλασικά, είχαν δηλαδή μια πρόσμιξη από κλασική και νέα μουσική. Γενικά μου άρεσαν μουσικές που είχαν δύσκολες αρμονίες και άποψη στις ενορχηστρώσεις, αυτό παρατηρούσα πάντα, μου άρεσαν και τα απλά τραγούδια τα Hits που λέμε, αλλά από μικρός είχα την έμφυτη τάση να θέλω να εξερευνώ την μουσική που δεν ήταν για εμένα κάτι απλό, ότι δεν ήταν απλό μου δημιουργούσε ερέθισμα.
    Οι Pink Floyd και οι Queen είναι δυο παραδείγματα από τους καλλιτέχνες που με επηρέασαν και φυσικά εξακολουθούν να με επηρεάζουν και σήμερα, γι’ αυτό και ήταν τόσο καλοί, γιατί συνεχίζουν να επηρεάζουν, όχι μόνο εμένα αλλά και πάρα πολύ κόσμο, ακόμα και κάποιος που δεν τους έχει ακούσει θα ανακαλύψει πραγματικά ότι δίνουν άλλη διάσταση στη μουσική. Αυτό σημαίνει ότι όσα χρόνια και να περάσουν, και με παραδείγματα από κλασικούς δημιουργούς όπως ο  Mozart ή ο Beethoven που έγραψαν μουσική πολύ πριν από αυτούς που σου ανέφερα, ακόμη μέχρι σήμερα τα έργα τους αυτούσια έτσι όπως ακριβώς πρώτο-γράφτηκαν στέκονται και αγαπιούνται από της επόμενες γενιές.

Λένε ότι η μουσική είναι η έκφραση της ψυχής, αλλά ουσιαστικά είναι μια από τις πρώτες ύλες στη διαμόρφωση της ανθρώπινης υπόστασης, τι εστί λοιπόν η μουσική για εσένα, πώς την αντιλαμβάνεσαι;
    Μου θέτεις ίσως ένα από τα πιο σοβαρά ερωτήματα που μου έχουν θέσει ποτέ, αυτή η ερώτηση είναι η ίδια μου η ζωή, και για να γίνω πιο σαφής, έχω χωρίσει την ημέρα μου σε δυο μέρη, το πρώτο μέρος δημιουργώντας μουσική για έξι ή δώδεκα ώρες, παραδείγματος χάρη, και το δεύτερο μέρος πάλι δημιουργώντας μουσική για έξι ή δώδεκα ώρες αντίστοιχα.
    Στο πρώτο μέρος δημιουργώ μουσική για να καλύψω τις ανάγκες κάποιων ανθρώπων ή που απαιτούνται. Δηλαδή, θέλει ο κόσμος να διασκεδάσει,  πρέπει να δημιουργήσεις πάνω σε ένα είδος μουσικής για να διασκεδάσει ο κόσμος, και το κάνεις.
    Το δεύτερο μέρος είναι πολύ διαφορετικό, είναι η ώρα που η μουσική έρχεται σαν Θείο δώρο από το σύμπαν. Η μουσική για μένα, χωρίς να απορρίπτω κανένα είδος, είναι η μαγική στιγμή που κλείνεις την πόρτα και είσαι μόνος σου, και το λέω αυτό επειδή το νιώθω και μπορεί να με καταλαβαίνει όποιος γράφει μουσική, και ξαφνικά εκεί που είσαι μόνος σου νιώθεις ότι γύρω σου υπάρχει μια απίστευτη ατμόσφαιρα, αισθάνεσαι μια τεράστια συμπαντική δέσμη να οδηγεί αυτόματα το μυαλό σου και τα χέρια σου να δημιουργούν μελωδίες που έρχονται από το πουθενά, αυτή είναι για μένα η πιο μαγική στιγμή που δεν θα άλλαζα ποτέ, και πραγματικά νιώθω ευλογημένος που μπορώ να γράφω μουσική, δεν θα μπορούσα να σκεφτώ την ζωή μου δίχως την μουσική δημιουργία.
    Η μουσική λοιπόν είναι εφάμιλλη με το σύμπαν, εφάμιλλη με την ίδια μας την ύπαρξη. Μαθηματικά = μουσική, μουσική = αρμονία, αρμονία = σύμπαν, διότι χωρίς αρμονία το σύμπαν θα κατέρρεε.  Η μουσική είναι κυματομορφές, συχνότητες, οι συχνότητες βρίσκονται παντού, εντός και εκτός του γήινων συνόρων.
    Μου δίνεις, επίσης, την ευκαιρία με αυτή σου την ερώτηση να διαχωρίσω κάτι σημαντικό. Συχνά μπερδευόμαστε και ταυτίζουμε την μουσική με το τραγούδι, και το τραγούδι είναι μουσική, αλλά η μουσική δεν είναι τα τραγούδια. Και για να γίνω πιο αντιληπτός, τα τραγούδια είμαι μέρος της μουσικής αλλά δεν είναι μουσική. Η μουσική είναι κάτι ελεύθερο, κάτι πολύ πιο δημιουργικό από ότι φανταζόμαστε, είναι ψυχική τροφός, είναι μια πηγή για όλους τους ακροατές της, είναι μαγεία, είναι θεραπεία, είναι τα πάντα!

Ο Νίκος Τερζής 14 χρονών στην πρώτη του συναυλία.Θυμάσαι την πρώτη σου απόπειρα να συνθέσεις ένα μουσικό κομμάτι;
    Την θυμάμαι… αλλά την θυμάται καλύτερα η δασκάλα του πιάνο μου, καταρχήν θυμάμαι τον εαυτό μου οκτώ με εννιά χρονών όταν τράβαγα από το χέρι την μάνα μου να πάμε να με γράψει σε Ωδείο, και θυμάμαι που μου έλεγε “Μικρός είσαι ακόμα.” Τελικά βρήκα τρόπο και με έγραψαν στα δέκα με έντεκα στα μαθήματα πιάνο. Μέσα από τις πρώτες μελωδίες που μάθαινα, Chopin και κάποιες άλλες που έπρεπε να παίξω, ήρθε η πρώτη μου απόπειρα να αρχίσω να διασκευάζω.
    Θυμάμαι λοιπόν μια μέρα, επειδή δεν είχα πιάνο στο σπίτι, πήγα πιο νωρίς στον κάτω όροφο της δασκάλας μου να μελετήσω, και εκεί που μελετούσα μπαίνει μέσα στην αίθουσα η δασκάλα ξαφνικά και μου λέει, “Πολύ ωραίο αυτό που παίζεις, αλλά δεν το έχει γράψει έτσι ο Mozart”, και της απάντησα “Δεν θα με ενδιέφερε να εκτελώ έργα άλλων, θα προτιμούσα να φτιάχνω δικά μου έργα.”
    Εκεί ανακάλυψα ότι τελικά δεν είχα γεννηθεί για να αναπαράγω έργα άλλων αλλά να δημιουργώ τα δικά μου, αυτό θεωρώ ήταν η πρώτη μου έμμεση σύνθεση. Η πρώτη μου κανονική σύνθεση ήρθε σε ηλικία δώδεκα χρονών, ήταν ένα κλασσικό κομμάτι που είχα την χαρά και την δημιουργία να το υλοποιήσω πάρα πολλά χρόνια αργότερα με μεγάλη ορχήστρα το οποίο βρίσκεται και στο πρώτο προσωπικό μου άλμπουμ με τίτλο “Μέσα από το δικό μου κόσμο.”

Ποια είναι η κινητήριος δύναμη που σε ωθεί να γράφεις μουσική ακόμα και σήμερα;
    Δεν είναι μια, είναι διάφορες, είναι πολλές… Κινητήριος δύναμη είναι ότι μπορώ να χρησιμοποιώ την μουσική ως εκφραστικό μέσω, ότι έχω να πω θα το πω μέσα από αυτή, ότι μπορώ να δημιουργώ συναισθήματα στους άλλους, γράφοντας κάτι μπορώ να κάνω τους άλλους να σκεφθούν, να ερωτευτούν, να χαρούν, να χορέψουν, να επαναστατήσουν,  να χοροπηδήσουν. Αυτή είναι η κινητήριος δύναμη όσον αφορά εμένα απέναντι στους άλλους.
    Υπάρχει μια άλλη κινητήριος δύναμη που έχει να κάνει με την προσωπική μου υγεία, είναι η δική μου θεραπεία, δημιουργώ τη μουσική που την αντιλαμβάνομαι εγώ, κάνει καλό σε εμένα την ώρα που την γράφω, και δεν είναι απαραίτητο να βγει και προς τα έξω.
    Άρα είναι δυο οι βασικές κινητήριες δυνάμεις, η μια θεραπεύει αυτόν που την γράφει ώστε να είναι υγιείς και η δεύτερη με την σειρά της να βοηθάει το δημιουργό να μπορεί να θεραπεύσει τους άλλους.

Το όνομά σου είναι συνυφασμένο με πολλές και μεγάλες επιτυχίες στην ελληνική μουσική σκηνή, ποια ήταν η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά και πως επηρέασαν οι μετέπειτα επιτυχίες σου τον Νίκο σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνη;
    Η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά σαν συνθέτης ήταν το “Πες το μ’ ένα φιλί” της Καίτη Γαρμπή, και η πρώτη μου ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά ήταν ο δίσκος του Σάκη Ρουβά “Παρ’ τα”. Το “Πες το μ’ ένα φιλί” ήταν η πρώτη μου επιτυχία, ήταν ένα τραγούδι που δεν το είχε υπολογίσει κανένας, ήταν μία επιτυχία που ήρθε αυθόρμητα χωρίς να το περιμένει κάποιος.
     Οι επιτυχίες δεν με επηρεάζουν καθόλου, ούτε το ύφος ούτε το είδος μιας επιτυχίας. Για εμένα δεν ισχύει ότι κάνοντας επιτυχία με ένα συγκεκριμένο ύφος μουσικής παραμένω εκεί και συνεχίζω, αλλά ούτε και ότι κάνω παύσεις για να χαρώ της επιτυχίες μου, και απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι από ένα σημείο και μετά σταμάτησα να παραλαμβάνω τους χρυσούς και πλατινένιους μου δίσκους, τους έκανα δώρο στη μάνα μου.
    Γενικά δεν θεωρώ ότι ένας συνθέτης στέκεται να θαυμάσει την επιτυχία του, πάει παρακάτω, δημιουργεί, και συνεχίζει να δημιουργεί γιατί θεωρεί ότι αυτό που έκανε είναι πάρα πολύ μικρό και πάει παρακάτω, πάντα πάει παρακάτω.
    Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν με έχουν επηρεάσει οι επιτυχίες, πάντα έγραφα αυτό που εγώ τολμούσα να πω ότι είναι πρωτοποριακό και ας έβρισκα δυσκολίες, και θα συνεχίσω να γράφω αυτό που εγώ θεωρώ πρωτοποριακό. Δεν είπα ποτέ ότι επειδή έκανα επιτυχία με το “Πες το μ’ ένα φιλί” θα κάνω ένα ίδιο του χρόνου, επειδή το ζητούσαν οι εταιρείες γιατί το θεωρούσαν σίγουρη επιτυχία, τους εξηγούσα πολύ απλά ότι η επιτυχία γινόταν γιατί ήταν κάτι καινούριο και δεν είχε αντιγραφεί το ύφος του από κάτι άλλο, οπότε πρέπει να κάνουμε πάλι κάτι καινούριο.
    Άρα καταλαβαίνεις ότι οι επιτυχίες που έχω κάνει μέχρι τώρα είναι τα λιθαράκια στην καριέρα που κάνει κάθε άνθρωπος και τίποτα παραπάνω, δεν επικαλέστηκα της επιτυχίες μου ποτέ προς όφελος μου.

Η καλλιτεχνική σου πορεία σε οδήγησε και στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με το διαγωνισμό;
    Η πρώτη μου επαφή με το διαγωνισμό ήταν ως performer στην ελληνική συμμετοχή του 1993 με την Καίτη Γαρμπή και το τραγούδι “Ελλάδα χώρα του φωτός.” Παρακολουθούσα την Eurovision από πολύ μικρός, ήταν κάτι που το έβλεπα σε δύο διαστάσεις από την τηλεόραση αλλά στην εμπειρία μου σαν performer την έζησα σε όλες της τις διαστάσεις και κυρίως πάνω στη σκηνή, γιατί την ημέρα της ζωντανής μετάδοσης ένιωσα πώς είναι η ενέργεια τόσων εκατομμυρίων κόσμου να σε παρακολουθεί.
    Πραγματικά πέρασα πάρα πολύ ωραία όλο τον καιρό που είμασταν εκεί, είχα την αίσθηση σαν να ήμουνα κάτι μεταξύ πενταήμερης εκδρομής με το σχολείο αλλά επαγγελματικά, είχε μια σοβαρότητα και μια ξενοιασιά, βρέθηκα για πρώτη φορά με ανθρώπους από όλη την Ευρώπη που είχαμε τα ίδια κοινά, την μουσική. Βρέθηκα με μουσικούς, και οι μουσικοί όπως γνωρίζεις είμαστε μια “άλλη” περίπτωση, μας αρέσουν άλλα πράγματα, είμαστε πιο χαρούμενοι, προτιμούμε το φως από το σκοτάδι και γενικά εκτός των μουσικών ήταν fan από διάφορες χώρες οι οποίοι είχαν έρθει γιατί αγαπάνε την μουσική.
    Άρα καταλαβαίνεις ότι το να βρίσκομαι τότε σε ένα μέρος που μπορούσαμε να μιλάμε, να διασκεδάζουμε, να ανταλλάσσουμε απόψεις και να έχουμε κοινή αγάπη την μουσική, εμένα με συγκλόνισε. Ορκίστηκα τότε μέσα μου ότι σε αυτό το διαγωνισμό θα δώσω τα καλύτερα τραγούδια μου και θέλω κάποια στιγμή να δω τη χώρα μου να κερδίζει και αυτή το πρώτο βραβείο. Αυτό ήταν το ερέθισμα για τις επόμενες συμμετοχές μου.

Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με την Eurovision ως συνθέτης για πρώτη φορά και για ποιο λόγο;
    Όπως ανέφερα και πριν, μετά την πρώτη μου εμπειρία ως performer, ο διαγωνισμός με “άγγιξε” πάρα πολύ, θέλησα λοιπόν να προσφέρω και εγώ σαν δημιουργός και να κάνω κατάθεση ενός ωραίου τραγουδιού. Το πρώτο μου ερέθισμα ήταν ότι θα έγραφα ένα τραγούδι για να αντιπροσωπεύσω μια ολόκληρη χώρα,  αλλά ότι πρέπει να εκπροσωπήσεις την χώρα σου, αυτό είναι το πιο ουσιαστικό για μένα, διότι η Eurovision δεν είναι ένας απλός διαγωνισμός τραγουδιού.  Και έτσι λοιπόν αποφάσισα να ασχοληθώ για να δω αν μπορεί και η δική μου μουσική να βγει έξω από τα σύνορα της Ελλάδας και να αγαπηθεί από περισσότερους λαούς και από περισσότερες κουλτούρες. Εξάλλου η μουσική δεν έχει χαμένους έχει μόνο νικητές!
    Η πρώτη μου συμμετοχή σαν συνθέτης ήταν το 1995 με την Ελίνα Κωνσταντοπούλου και το τραγούδι “Ποια προσευχή” σε στοίχους του Αντώνη Παππά.

“Και γαρ εβούλοντο μυάναι την γην ταύτην. Μη γιγνώσκοντες την ύβριν, ην εποίουν...”,  είναι η εισαγωγή του “Ποια προσευχή” στα αρχαία Ελληνικά, το 1995. Ένα τραγούδι πολύ μπροστά από την εποχή του, ακούγοντάς το σήμερα, 20 ακριβώς χρόνια μετά, τι απόηχο σου έχει αφήσει αυτή σου η συμμετοχή;
    Θα σου πω την αλήθεια για αυτή την συμμετοχή για να γνωρίζεις ακριβώς, τι εννοώ “την αλήθεια”, θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι όταν αποφασίσαμε να στείλουμε την συμμετοχή μας στην ΕΡΤ με την Ελίνα Κωνσταντοπούλου είχα καθίσει με τον Αντώνη Παππά που θα έγραφε τους στίχους, και εκεί που με ρωτούσε διάφορα στιχουργικά θέματα, ήμουν από τους ανθρώπους που τον παρακίνησαν ότι δεν θέλω το τραγούδι να μιλάει για έρωτα άντρα σε γυναίκα, θα ήθελα να είναι κάτι που θα έχει υπονοούμενο αλλά ουσιαστικά να μιλάει για την Ελλάδα. Ξέραμε ότι είναι λίγο επικίνδυνο αυτό, καταλαβαίνεις πώς το λέω, είναι επικίνδυνο αυτό πίστεψε με, αλλά ήταν το μικρότερο χρέος που θα μπορούσα να κάνω για τη χώρα μου σε κάτι που ήξερα ότι θα ακουστεί παντού.
    Άρα καταλαβαίνεις ότι επειδή και η επιρροή μου θεματολογικά πάνω στο στίχο με βρίσκει συνένοχο με τον Αντώνη Παππά το χάρηκα πάρα πολύ, είναι από τις συμμετοχές που έχω χαρεί πάρα πολύ. Και βέβαια είναι από τις συμμετοχές που είχα τύχη και “ατυχία”, μπορείς να καταλάβεις. Είχα την τύχη γιατί η Eurovision είναι διαγωνισμός μουσικής και δεν είναι ότι θέλω να κερδίσω εγώ ή θέλω να πάω καλά εγώ, αλλά θέλω να έχω ένα πολύ καλό τραγούδι που να λέει και να κάνει αυτά που θέλω. Αλλά είχα επίσης την τύχη να συμμετέχω τη χρονιά του αγαπημένου μου τραγουδιού, που ήταν οι Secret Garden με το “Nocturne.”
    Πραγματικά όταν το άκουσα στην πρόβα τρελάθηκα και έλεγα πόσο τυχερός είμαι που βρίσκομαι παρέα σε αυτή την συμμετοχή, εκείνη την χρονολογία. Εκεί καταλαβαίνεις πραγματικά πως σκέφτεται ένας μουσικός, και πώς αγαπάει την μουσική. Η μουσική δεν είναι πρωταθλητισμός, η μουσική είναι γιορτή!

Νίκος Τερζής και Αντώνης Παππάς "Die for You"2001 και “Die for You”, το τραγούδι που απογείωσε τους Antique είναι πια κλασσικό για το θεσμό της Eurovision. Γράψατε ιστορία με τον Αντώνη Παππά τότε, πως βλέπεις σήμερα, 14 χρόνια μετά το συγκεκριμένο τραγούδι;
    Το συγκεκριμένο τραγούδι συνεχίζω να το αγαπάω, και φαντάζομαι και όσοι το αγάπησαν από τότε, επίσης έγινε με την ψυχή και την καρδιά μου, έχει και περίεργη ιστορία αυτό το τραγούδι. Εγώ είχα δει την Έλενα τυχαία σε ένα μουσικό σταθμό αν θυμάμαι καλά στην Γερμανία, και αν δεν κάνω λάθος οι Antique είχαν κάνει τότε το “Δυνατά, δυνατά.” Ερχόμενος εγώ στην Ελλάδα έψαχνα να βρω ποιο ήταν το γκρουπ που έκανε την συγκεκριμένη διασκευή που είχα δει στην τηλεόραση. Εκείνες τις ημέρες έλαβα ένα γράμμα από κάποιο manager που έψαχνε να με συναντήσει για να πάρει άδεια για να κάνει διασκευές δύο τραγούδια μου, και αυτός ήταν ο manager των Antique.
    Κοίτα τώρα μια συγκυρία, εκεί που του έδωσα την άδεια για δυο τραγούδια, ένα από αυτά ήταν και το “Μου λείπεις”, συζητήσαμε και του είπα ότι έχω ένα πολύ καλό κομμάτι που θεωρώ ότι θα μπορούσαμε να το στείλω στη Eurovision με την Ελλάδα, θες να το δοκιμάσουμε, να στο στείλω; Μόλις το άκουσαν οι παραγωγοί ενθουσιάστηκαν, ήθελαν να το κυκλοφορήσουμε άμεσα,  τους εξήγησα ότι ήθελα να συμμετέχω στον Ελληνικό τελικό και να περάσω στον διαγωνισμό με την Ελλάδα. Έτσι κι έγινε, βλέπεις πως με μια συγκυρία γίνονται τα πράγματα, γιατί τελικά δεν κάναμε μόνο επιτυχία αλλά γνώρισε η Ελλάδα και την Έλενα, και αυτό είναι πολύ σημαντικό!

Τρία χρόνια μετά το “Die for you” ταράζεις τα νερά με τον Νεκτάριο Τυράκη και το διπλά πλατινένιο “Shake it.” Το CD Single με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην καριέρα του Σάκη Ρουβά τον απογείωσε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και επίσης έγινε ένα από τα πιο κλασσικά τραγούδια της Eurovision, μήπως τελικά ο Νίκος Τερζής είναι ο Mr. Eurovision της Ελλάδας;
    Αυτή τώρα η ερώτηση που μου κάνεις… (αμήχανος) δεν γίνεται…. Και ο Mr. Eurovision να ήμουνα πάλι δεν θα ένιωθα Mr. Eurovision (γέλια) ούτε θα ήξερα ότι είμαι ο Mr. Eurovision (γέλια). Δηλαδή θέλω να σου πω με λίγα λόγια, τώρα αν αυτό μου το αναφέρεις γιατί έχω ένα ιδιαίτερο σκεπτικό όταν κάνω κάτι, γιατί από ότι ξέρεις και το “Die for you” και το “Shake it” είναι δύο από τις ελληνικές συμμετοχές που έχουν ψηφιστεί από όλες της χώρες, δηλαδή μια χώρα “μηδέν” δεν έδωσε. Που σημαίνει ότι είναι μια απόδειξη ότι σπάνε και τα υποτιθέμενα ghetto αν χρειαστεί.
    Όχι, απλά θέλει συνταγή το τραγούδι δεν είναι κάτι τόσο απλό το τραγούδι για την Eurovision για μένα, και συνεχίζω να επιμένω σε αυτό που λέω, θέλει “μαγείρεμα.” Το μαγείρεμα ξέρει να το κάνει ο Chef, όταν θα κάνω εγώ ένα φαγητό για να αρέσει και να καθίσουμε να φάμε και έχω στο τραπέζι έναν Αμερικάνο, έναν Αφρικανό, έναν Μαροκινό, έναν Σουηδό, και έναν Έλληνα, για να αρέσει η γεύση, επειδή έχουν συνηθίσει σε διαφορετικές, θα πρέπει να έχω ένα φαγητό το οποίο να έχει κάτι από τις γεύσεις τους, έξυπνα μέσα, μπορεί να μην το ξέρει κανένας,  υποσυνείδητα, και να τους κάνει να τους αρέσει.
    Αυτό είναι και αυτός ο διαγωνισμός, γι’ αυτό και κάνει πάρα πολύ καιρό να δημιουργηθεί κάτι. Σε αυτό το διαγωνισμό αν έχεις στο μυαλό σου ότι θα κάνουμε ένα τραγούδι που θα αρέσει σε όλη την Ελλάδα και στα ραδιόφωνά της, έχασες. Αν κάνεις ένα τραγούδι που δεν θα σε ενδιαφέρει αν θα αρέσει στην Ελλάδα και μόνο στα ραδιόφωνα της, κέρδισες.
    Με λίγα λόγια θέλω να πω ότι το #1 ραδιοφωνικό hit στην Ελλάδα δεν είναι το κριτήριο ότι αυτό το τραγούδι θα μας φέρει καλή θέση στην Eurovision. Η Eurovision θέλει άλλα πράγματα και σαφώς έχω συμβουλέψει και πολλούς άλλους συναδέλφους και μη σε άλλες συμμετοχές, γιατί μου αρέσει πάντα να συμβουλεύω και να πηγαίνουν καλά τα πράγματα.

Υπάρχει τελικά η περιβόητη “συνταγή” που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος για να συνθέσει ένα τραγούδι για την Eurovision;
    Το είπα μόλις πριν ε; Ασφαλώς και υπάρχει, χωρίς να σημαίνει αυτό όμως ότι η συνταγή θα πατήσει πάνω σε μια άλλη συνταγή, αυτό απορρίπτεται! Η συνταγή πρέπει να είναι πρωτότυπη και πρέπει να πιάνει τις κουλτούρες και τα ακούσματα των λαών, το κάτι διαφορετικό. Πχ. στο “Die for you” αν δεν είχα χρησιμοποιήσει το μπουζούκι και είχα βάλει βιολιά, που θα βάζαν όλοι, δεν θα είχε αυτή την περιέργεια. Πχ. οι Άγγλοι δεν θα το έκαναν με μπουζούκι, άρα είναι μια παραξενιά γι’ αυτούς. Το τι χρησιμοποιείς και τι όχι σαφώς και παίζουνε ρόλο, όπως επίσης τρομερό ρόλο παίζει για μένα η ενορχήστρωση ενός τραγουδιού, πρέπει από το πρώτο δευτερόλεπτο μέχρι το τελευταίο να κάνει build up, να έχει έξυπνα σημεία, και θα πρέπει ταυτόχρονα σε τρία λεπτά να κερδίσει και εκείνον που δεν το έχει ακούσει. Αυτή είναι η συνταγή μου.

Σε αυτό το σημείο θα υιοθετήσω την ερώτηση που έκανε ο συνεργάτης μας Σωτήρης Χαρτζουλάκης στον συνάδερφο σου Ευθύβουλο Θεοχάρους, πιστεύεις ακόμα ότι η Eurovision δημιουργεί διεθνείς καριέρες;
    Κοίταξε πιστεύω ότι τίποτα δεν δημιουργεί διεθνείς καριέρες, πιστεύω ότι η Eurovision είναι ένας διαγωνισμός, ένα γεγονός το οποίο παρακολουθείτε από πολύ κόσμο, και αν εσύ στην Eurovision λειτουργήσεις με έναν ταλαντούχο τρόπο έχεις πιθανότητες να δημιουργήσεις καριέρα, γιατί μπορεί να το βλέπει ο οποιοσδήποτε παραγωγός από οποιαδήποτε χώρα και να ανακαλύψει κάτι σε εσένα. Όπως και εγώ πάρα πολλές φορές έχω δει ανθρώπους και συμμετοχές που μπορεί να μην τερμάτισαν ψηλά ή να μην τους έδωσε κανένας σημασία και να ανακάλυψα πράγματα.
    Η καριέρα ασφαλώς και γίνεται, οπουδήποτε εκτίθεσαι, και πόσο μάλλον στην Eurovision που εκτίθεσαι σε πάρα πολύ κόσμο, ασφαλώς και έχεις δυνατότητες να κάνεις καριέρα. Αλλά δεν σημαίνει πάντα ότι αυτός που κέρδισε κάνει καριέρα, μην μπερδευόμαστε, καριέρα δεν κάνει σχεδόν ποτέ αυτός που κερδίζει, όπως και στα talent Shows, καριέρα κάνει ο όγδοος, ο δέκατος… Καριέρα θα κάνει το ταλέντο, έτσι κι αλλιώς!

Εκτός από το 1995, 2001 και 2004 πόσες άλλες φορές έλαβες μέρος σε Ελληνικό Τελικό; Έχεις εκπροσωπήσει άλλη χώρα εκτός της Ελλάδας με την μουσική σου;
    Ναι, το 2002 με το τραγούδι “2 be together” με την MLV, σε στίχους του Αντώνη Παππά, επίσης λατρεμένο και αγαπημένο μου τραγούδι, το 2007 με την Τάμτα και το τραγούδι “With Love” σε στίχους του Ποσειδώνα Γιαννόπουλου το οποίο ήταν ένα mid-tempo τραγούδι, βαλκανική μπαλάντα όπως χαρακτηρίστηκε, και πολλοί με ρώτησαν τότε, μιας και συμμετείχα όλες τις φορές με up tempo και με άλλα πράγματα, πως επέλεξα εγώ mid-tempo, τους έκανε εντύπωση. Αν θυμάσαι καλά τους είχα πει τότε ότι φέτος στην Eurovision θα κερδίσει βαλκανική μπαλάντα και έτσι κι έγινε από ότι θυμάσαι, ήταν η χρονιά του “Molitva” με την Marija Šerifović.
    Είναι ένα μέρος της συνταγής μου θα μου πεις τώρα; Είναι ένα μέρος που βλέπω τα πράγματα, δηλαδή η Eurovision, επειδή κάποιοι την αποκαλούν πανηγυράκι, για να μην είναι πανηγυράκι μέσα σε μια δεκαετία θα πρέπει να βγάλει τρία με τέσσερα ελαφριά τραγούδια αλλά θα πρέπει σε περιόδους πιο συγκεκριμένες να βγάλει πράγματα πιο σοβαρά.
    Λοιπόν ήταν η χρονιά του 2007 που έπρεπε να βγει κάτι πιο ώριμο κάτι σαν το “Nocturne” των Secret Garden. Είχα μαντέψει ότι εκείνη την χρονιά θα βγει βαλκανική μπαλάντα και τους το είχα πει, αυτός ήταν και ο λόγος μου. Θεωρώ βέβαια ότι και οι συγκυρίες το έφεραν το πράγμα έτσι και δεν έτυχε.
    Και το 2005 είχα εκπροσωπήσει με την μουσική μου την Λευκορωσία και το τραγούδι “Love me Tonight” με την Angelica Agurbash σε στίχους του Νεκτάριου Τυράκη.

ο Νίκος Τερζής σε νεαρή ηλικία.Το παρελθόν κάθε ανθρώπου είναι η ιστορία του, και η δική σου έχει πολλά κεφάλαια. Αφήνοντας το παρελθόν ερχόμενοι στο παρόν, πού βρίσκεται ο Νίκος Τερζής σήμερα, ποια είναι τα ενδιαφέροντά σου;
    Τα μουσικά μου ενδιαφέροντα αυτό τον καιρό είναι στραμμένα σε μια μεγάλη “βιβλιοθήκη” συνθέσεων που αφορούν λίγο πιο διαφορετικά πράγματα, ορχηστρικά κατά κύριο λόγο. Κάνω κάποια ανοίγματα αυτή τη στιγμή σε μουσικά θέματα που έχουν να κάνουν με κινηματογράφο, μουσικά games, σειρές κτλ. Γενικά μου αρέσει πάρα πολύ αυτός ο χώρος, ειδικά ο ορχηστρικός, ετοίμασα και ένα προσωπικό ορχηστρικό άλμπουμ σε πιο Lounge - Chill Out μορφή, το πρώτο, και ετοιμάζω και άλλα πράγματα. Με τους συνεργάτες μου ετοιμάζουμε αυτή την στιγμή παραστάσεις που θα είναι από μικρές μέχρι πάρα πολύ μεγάλες. Και παράλληλα ετοιμάζω και τραγούδια σε καλλιτέχνες.

Όντας δημιουργικός καλλιτέχνης, σχεδιάζεις το μέλλον σου ή προτιμάς το αυθόρμητο και το αντισυμβατικό;
    Προτιμώ αυτό που με πάει… δηλαδή, δεν μου αρέσει πλέων, ενώ παλαιότερα θα μπορούσα να το κάνω, να πιέζομαι να φτιάχνω τραγούδια που δεν περνάω καλά την ώρα που τα δημιουργώ. Με λίγα λόγια σου λέω ότι και οικονομικό κέρδος να έχω από κάτι πλέον το κάνω με δυσκολία, δεν μου αρέσει, δεν νιώθω καλά, προτιμώ να κάνω πράγματα που γουστάρω πολύ και το μέλλον μου να το καθορίζει το “θέλω” μου. Tο “θέλω” μου καθορίζει το μέλλον μου!

Η επόμενη ερώτηση είναι εκ μέρους του συνεργάτη μας Σπύρου Κίτσου, το νικητήριο τραγούδι του 2014 “Rise Like a Phoenix” είναι ένα από τα πολύ αγαπημένα μου, όχι μόνο λόγο του ερμηνευτή αλλά κυρίως της μουσικής και των στίχων, πώς σου φάνηκε σαν δημιουργία και ποια τραγούδια εσύ ξεχωρίζεις από τα 60 χρόνια “ζωής” της Eurovision.
    Καταρχάς το συγκεκριμένο τραγούδι μου άρεσε πάρα πολύ γιατί είναι τραγούδι με μουσική και όχι με ειδικά εφέ και εντυπωσιακά ηχητικά κατασκευάσματα, και σαν μουσικός είναι φυσικό να μου αρέσει ένα τραγούδι που έχει περισσότερη μουσική. Είχε πάρα πολύ ωραία ερμηνεία, διότι ένα τραγούδι δεν είναι η μουσική ή ο στίχος μόνος του, είναι τρία συστατικά, όπως ακριβώς και ο καφές, καφές νερό και ζάχαρη. Πρέπει να είναι σωστή η δοσολογία για να βγει ένας καλός καφές, το ίδιο είναι και το τραγούδι. Ένα καλό τραγούδι χωρίς καλή ερμηνεία ή καλό στίχο ή καλή μουσική, αν υστερεί κάτι δεν είναι καλό τραγούδι, κάτι του λείπει. Θεωρώ ότι ήταν πάρα πολύ ωραίο, σοβαρό, ήταν επίσης χρονιά που θα έπρεπε να κερδίσει κάτι μουσικό και γενικά έχω ξεχωρίσει πάρα πολλά τραγούδια στην Eurovision, δεν είναι ένα ή δύο, είναι πολλά που μπορεί να έχουν περάσει και απαρατήρητα.
    Φέτος ας πούμε μου άρεσε το τραγούδι της Λετονίας, τρελάθηκα με αυτό το κομμάτι, ήταν ένα από τα αγαπημένα μου, ατμοσφαιρικό με πολύ έξυπνη ενορχήστρωση και πολύ καλή παραγωγή ήχου, για εμένα. Όπως ακριβός και το “Nocturne” που είναι ένα από τα αγαπημένα μου, η συμμετοχή τον ABBA, δεν μπορώ να ξεχωρίσω και να περιοριστώ σε ένα – δυο.
    Θεωρώ ότι η Eurovision κάθε χρονιά έχει πάρα πολύ ωραία τραγούδια αλλά έχει και τραγικά, μπορεί να μην μου αρέσουν εμένα αλλά δεν σημαίνει ότι δεν αξίζει να είναι εκεί, όλα τα τραγούδια έχουν ψυχούλα, και τα όμορφα και τα άσχημα όπως και οι άνθρωποι, και οι όμορφοι και οι άσχημοι έχουν ψυχούλα!

Και τέλος, θα έγραφες ξανά μουσική για τον Διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision ή αυτό το κεφάλαιο ανήκει πια στο παρελθόν;
   
Κοίταξε, δεν μπορείς να πεις ότι ανήκει στο παρελθόν, διότι δεν είμαι ποδοσφαιριστής για να πεις ότι δεν μπορώ να τρέξω στο γήπεδο. Θεωρώ ότι ένας άνθρωπος όσο περνάει ο καιρός ωριμάζει περισσότερο και μπορεί να κάνει πιο εκπληκτικά πράγματα από όταν είναι σε μικρότερη ηλικία.
    Κανένα κεφάλαιο σε ότι έχει να κάνει με την μουσική δεν κλείνει ποτέ, θα κλείσει μόλις κλείσω εγώ τα μάτια μου, όλα τα κεφάλαιά μου θα κλείσουν τότε. Ασφαλώς και θα το έκανα αλλά απλά δεν είμαι ένας άνθρωπος που συμβιβάζεται, δηλαδή, όταν έχω περάσει από το διαγωνισμό και έχω δει πράγματα, θα θέλω να έχω το λόγο στο τι είναι αυτό και πώς θα είναι αυτό. Δεν θα πήγαινα να εξυπηρετήσω κάτι ή να περάσω την ώρα μου.
    Αν θα ξαναπήγαινα θα πήγαινα να προσφέρω κάτι πολύ σημαντικό, και για την Ελλάδα και για τους ανθρώπους που αγαπάνε το διαγωνισμό, ώστε να είναι ένα τραγούδι το οποίο θα αφήσει και αυτό την ιστορία του.

Αυτός Κυρίες και Κύριοι ήταν ο συγκλονιστικός Νίκος Τερζής, τον ευχαριστούμε άλλη μια φορά που μας παραχώρησε λίγο από τον πολύτιμο δημιουργικό του χρόνο για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτήν την υπέροχη συνέντευξη, αυτό το υπέροχο ταξίδι στο δικό του σύμπαν.

Εγώ σας ευχαριστώ.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω πέραν του Νίκου δύο από τους συνεργάτες μου, τον Σπύρο Κίτσο για την πολύτιμη βοήθεια του από την αρχή της δημιουργία του 12points.gr, και τον Σωτήρη Χαρτζουλάκη για την μοναδική «ματιά» του που γνωρίζει πάντα πώς να εμβαθύνει στην ουσία του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.

Ακολουθήστε τον Νίκο Τερζή στο:
Facebook
Soundcloud
Official YouTube Channel
Twitter
Official Nicos Terzis Site

 

 

 

  • Γράφτηκε από τον/την Stefanos Garofalakis

Serhat: Ο ευγενής Ιππότης του Άγιου Μαρίνου

    Όταν άκουσα την φωνή του για πρώτη φορά, σταμάτησα και άκουγα έκπληκτος, ακόμα και τώρα αισθάνομαι το ίδιο κάθε φορά που ακούω τα τραγούδια του, η φωνή του έχει μια βαθιά αισθησιακή χροιά που μπορεί να συγκριθεί άνετα με του Barry White ή ακόμα του Leonard Cohen, είναι ένας πραγματικός Κύριος, είναι ο Serhat Hacıpaşalıoğlu.
   Νιώθω μεγάλη τιμή διότι μου δίνετε η ευκαιρία σας παρουσιάσω έναν από τους πιο υπέροχους καλλιτέχνες που έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου. Ο Serhat είναι πραγματικά ασύγκριτος, είναι τέχνη από μόνος του, είναι ο πιο διάσημος τηλεπαρουσιαστής της Τουρκίας, επιτυχημένος παραγωγός και διάσημος τραγουδιστής σε ολόκληρη την Ευρώπη.
   Η ιστορία της ζωής του ξεκίνησε στην υπέροχη πόλη της Κωνσταντινούπολης, γεννημένος σε μια παραδοσιακή οικογένεια πήρε την πρώτη του εκπαίδευση στην γενέτειρα του, και έπειτα πανεπιστημιακό πτυχίο στην Οδοντιατρική Σχολή. Το 1994 κατάφερε να εδραιώσει την δική του εταιρεία παραγωγής, End Productions, και να καταφέρει μια σημαντική συνεργασία με τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Τουρκίας TRT με το Quiz Show “Riziko!” (η Τούρκική έκδοση του Αμερικάνικου quiz show Jeopardy), στο οποίο εκτός της παραγωγής είχε αναλάβει και την παρουσίαση του σοου. Ένα χρόνο αργότερα, το 1995, κέρδισε δυο σημαντικά βραβεία Golden Butterfly, ένα για «Καλύτερος Άνδρας Παρουσιαστής της Χρονιάς» και ένα για το « Καλύτερο Quiz Show της Χρονιάς» για το “Riziko!”.
   Τα επόμενα τηλεοπτικά του βήματα ήταν οι εκπομπές “Hedef 4”, “Altına Hücum”, “Serhat'la Rizikosuz” και “Kalimerhaba”, οι οποίες έκαναν μεγάλη επιτυχία και κέρδισαν πολλές διακρίσεις. Στα τέλει του 2009 δημιούργησε την Χορευτική Ορχήστρα "Caprice the Show", απαρτιζόμενη από 18 μουσικούς κατάφερε να κάνει πολυάριθμες εμφανίσεις στα επόμενα χρόνια.
   Η καριέρα του τραγουδιστή ήρθε το 1997 όταν ο Serhat κυκλοφόρησε δύο τραγούδια στην τούρκικη γλώσσα, τα "Rüya" και "Ben Bir Daha." Το 2005 ήρθε η πανευρωπαϊκή αναγνώριση με την τεράστια επιτυχία του τραγουδιού "Total Disguise", ένα υπέροχο ντουέτο με την γαλλικής καταγωγής τραγουδίστρια Viktor Lazlo, κάνοντας τον ένα από τα πολυσυζητημένα πρόσωπα στον καλλιτεχνικό χώρο εκείνης της χρονιάς. Τον ίδιο χρόνο ηχογράφησε το "Chocolate Flavour", και έπειτα από τρία χρόνια έκανε μια πολύ σημαντική συνεργασία με την Ρωσικής-Γεωργιανής καταγωγής τραγουδίστρια Tamara Gverdtsiteli στα τραγούδια "I Was So Lonely", "No No Never" και "Ya + Ti" την Ρωσική εκδοχή του "Total Disguise".
   Το πέμπτο του single κυκλοφόρησε το 2014 με τίτλο "Je M'Adore" του οποίου το video clip πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι από τον Thierry Vergnes. Το τραγούδι έγινε πολύ δημοφιλής στην Ευρώπη νούμερο 1 για 5 συνεχόμενες εβδομάδες στο Deutsche DJ Black/Pop Charts, νούμερο 1 στο Black 30, νούμερο 2 στο British Dance Charts, νούμερο 8 στο French Dance Charts και νούμερο 9 στο Swiss Dance Charts.
    Εδώ και 19 χρόνια έχει ιδρύσει το Εθνικό και Διεθνή High Schools Music Contest και από τότε καθοδηγεί και «προπονεί» νέα ταλέντα και καλλιτέχνες. Καθώς επίσης μεγάλη επιτυχία του είναι ότι επι τρία συνεχόμενα έτη έκανε το άνοιγμα του Megahit-Mediterranean Song Contest που διεξάγετε στην Τουρκία, το οποίο και παρουσίαζε.
   Όπως είπα και στην αρχή, ο Serhat είναι ένας πολυδιάστατος καλλιτέχνης, πάντα φρέσκος και έτοιμος να δώσει το 100% των δυνάμεών του για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα, είναι ο Βασιλιάς Μίδας της Τουρκίας, με ότι και να καταπιαστεί το αποτέλεσμα είναι χρυσός!

   Πριν αρχίσουμε θα ήθελα να πω μέσα από την καρδιά μου ένα τεράστιο «Ευχαριστώ» στον Serhat για αυτή την συνέντευξη και ελπίζω να την απολαύσετε όσο εγώ. Είναι πραγματική τιμή να τον φιλοξενούμε στην ιστοσελίδα μας 12points.gr.

Λοιπόν Serhat, θα ήθελα να ξεκινήσω την κουβέντα μας από τα παιδικά σου χρόνια, ήθελες πάντα να γίνεις τραγουδιστής; Ποια ήταν τα παιδικά σου όνειρα για το μέλλον;

   Για να είμαι ειλικρινής ακόμη και παιδί ήξερα ότι θα γίνω κάτι ιδιαίτερο όταν θα μεγάλωνα. Εκείνο το διάστημα, δεν το είχα καθορίσει σαν τραγουδιστής, ηθοποιός ή οτιδήποτε άλλο. Ίσως να ξέρεις ότι σπούδασα οδοντίατρος. Αλλά όλοι μου οι φίλοι στο πανεπιστήμιο ήταν πιο σίγουροι από ότι εγώ ότι δεν θα εξασκούσα το επάγγελμα του οδοντίατρου. Είχαν δίκιο. Έχοντας μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση σαν παρουσιαστής και παραγωγός του quiz show Jeopardy ήθελα να δοκιμάσω κάτι νέο και έτσι ξεκίνησα το τραγούδι.

Ποιοι καλλιτέχνες σε επηρέασαν σαν παιδί και ποιοι έχουν ακόμα επιρροή πάνω σου;

    Η παιδική μου ηλικία ήταν η καλύτερη περίοδος της Disco μουσικής. Μεγάλωσα με τραγούδια όπως το  “I will survive” και πολλά άλλα σαν αυτό. Σίγουρα είχαν μεγάλη επιρροή στης μουσικές μου προτιμήσεις. Οι Donna Summer και Grace Jones είναι δύο πολύ ιδιαίτερα ονόματα στην μουσική μου λίστα. Επίσης οι Michael Jackson, George Michael, Tom Jones, Madonna και Leonard Cohen. Πολύ καλοί και μυθικοί μουσικοί. Σήμερα ακούω διαφορετικα στιλ μουσικής από πολλές χώρες. Ξεχωρίζω ιδιαίτερα τους Jesse J, Robin Thicke, Maroon 5 από την παγκόσμια μουσική αγορά, αλλά επίσης και ονόματα που είναι διάσημα στις χώρες του όπως ο Alejandro Fernandez απο το Μεξικό ή η  Joana Jimenez από την Ισπανία. Είμαι ερωτευμένος με την Ελληνική μουσική και αν αρχίσω να αναφέρομαι σε όλα τα ελληνικά τραγούδια και τραγουδιστές που εκτιμώ, αυτή η συνέντευξη δεν θα έχει τέλος.laughing Η Ελλάδα έχει μεγάλη παράδοση και χρώμα στην μουσική της.

Είσαι προικισμένος με μια υπέροχη φωνή και πολλά ταλέντα. Θυμάσαι αλήθεια ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πίστεψε σε εσένα και σε βοήθησε να αναπτύξεις τα δώρα που σου χάρισε η φύση σου;

    Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, με τιμούν. Πάντα δούλευα πάνω σε ότι μου δόθηκε ως ταλέντο για να το κάνω καλύτερο. Είναι σκληρή δουλειά αλλά πολύ ωραία ταυτόχρονα. Μου αρέσει να προκαλώ την ζωή μου. Πάντα προτιμώ να βαδίζω σε δύσκολα μονοπάτια. Για εμένα η επιτυχία μετά από ένα δύσκολο μονοπάτι είναι πολύ ικανοποιητική.
    Ο πρώτος άνθρωπος που πίστεψε σε εμένα ήταν η αγαπημένη μου αδελφή Hülya. Είναι και εκείνη επίσης ένα πολύ ταλαντούχο άτομο στην μουσική και τις τέχνες. Μου άνοιξε όλους τους δρόμους όταν ήμουν παιδί διότι είδε κάτι το ιδιαίτερο σε εμένα για το μέλλον.

Θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision;

    Θυμάμαι με ακρίβεια. Ήταν η Eurovision του 1974. Σαν παιδί έβλεπα με την αδερφή μου τηλεόραση. Ήταν η πρώτη μετάδοση του διαγωνισμού από την Τούρκικη τηλεόραση. Ήμουν ενθουσιασμένος σε εκείνη την ηλικία από την ιδέα ότι τόσες πολλές διαφορετικές χώρες αγωνίζονταν με τα τραγούδια τους. Νικητές ήταν οι ABBA. Τι τυχερή αρχή για εμένα με το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Από τότε ποτέ δεν έχασα ούτε έναν διαγωνισμό. Η πρώτη μου φορά σαν θεατής ήταν στην Στοκχόλμη το 2000. Τι συγκυρία, μετά από 16 χρόνια θα είμαι στην ίδια αρένα αλλά αυτή τη φορά πάνω στην σκηνή εκπροσωπώντας την Δημοκρατία του Άγιου Μαρίνου.

    Serhat και Άγιος Μαρίνος, πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία; Μπορείς να περιγράψεις τα συναισθήματα σου για την ευκαιρία που σου δόθηκε από την Δημοκρατία του Άγιου Μαρίνου;

Είναι πραγματικά μια μοναδική και ασυνήθηστη ιστορία. Ο ραδιοτηλεοτικός φορέας του Άγιου Μαρίνου έδωσε σημασία την επιτυχία του τελευταίου μου single “Je M’adore” στα διεθνή dance και DJ charts. Επικοινώνησαν με τον Ιταλό manager μου Marco Vannuzzi για την Eurovison. Καθώς ο Marco μου μιλούσε για την πιθανή μας συνεργασία ήμουν και εγώ έκπληκτος. Αλλά στις συναντήσεις μας πειστικα και εγώ με την ιδέα. Έτσι κάναμε τα σχέδιά μας και καθορίσαμε τους στόχους μας. Τώρα είμαι πολύ χαρούμενος και νιώθω μεγάλη τιμή να είμαι μέρος αυτής της συνεργασίας και να εκπροσωπώ την Δημοκρατία του Άγιου Μαρίνου. Ναι, ακούγετε ασυνήθιστο αλλά τα ασυνήθιστα γεγονότα κάνουν την ζωή πιο όμορφη.

Το τραγούδι που θα ερμηνεύσεις στην σκηνή της Eurovision στην Στοκχόλμη δεν έχει επιλεχτεί ακόμα, πόσο δύσκολο είναι να διαλέξει κανείς το σωστό τραγούδι για τον διαγωνισμό;

    Ακόμα δουλεύουμε πάνω στο θέμα «τραγούδι». Και είμαι πολύ ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι καθόλου δύσκολο για εμένα να διαλέξω τραγούδι. Γνωρίζω από την πρώτη στιγμή ποιο τραγούδι θέλω να τραγουδήσω. Περισσότερα από τρία χρόνια εργάζομαι πάνω στο προσωπικό μου άλμπουμ και έχω υπέροχα τραγούδια. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι πολύ προσωπικό για εμένα και πίστεψα σε αυτό από την πρώτη στιγμή που άκουσα το demo μόνο με μια κιθάρα.

Δυστυχώς η Τουρκία δεν συμμετέχει τα τελευταία χρόνια στον διαγωνισμό, ποια τα συναισθήματά σου γι’ αυτή την κατάσταση;

    Όπως είπες, «δυστυχώς» είναι η σωστή λέξη. Η Eurovision Song Contest είναι η καλύτερη πλατφόρμα για να ενωθούν όλα τα έθνη της Ευρώπης κάτω από την ομπρέλα της μουσικής. Πόσο ωραίο είναι να βλέπεις όλα τα έθνη να συναγωνίζονται μαζί αλλά επίσης να κάνουν παρέα και να περνάνε καλά, να απολαμβάνουν αυτή την ειρηνική ατμόσφαιρα γεμάτη με θετική ενέργεια και αγάπη. Η Τουρκία είναι μια από της πιο πολύχρωμες χώρες στην ιστορία του διαγωνισμού. Είχαμε πολλές επιτυχίες και ωραία αξιομνημόνευτα τραγούδια. Πραγματικά εύχομαι και ελπίζω ότι η Τουρκία θα επιστρέψει το 2017. Αυτή τη χρονιά, μαζί μου, η Τουρκία θα είναι εκεί. Έχω ευθήνη για δύο υπέροχες χώρες: την Δημοκρατία του Άγιου Μαρίνου και την Τουρκία.

Έχεις μια μακρά πορεία στη τηλεόραση και στο τραγούδι, ποιες είναι οι προσδοκίες σου από τον 61ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision;

    Η πρώτη μου προσδοκία είναι να χαρώ αυτή την μοναδική εμπειρία και να κάνω μια εμφάνιση που θα μείνει αξέχαστη. Η σκηνή της Eurovision είναι ο τέλειος τρόπος να ενωθείς με το κοινό της Ευρώπης. Είμαι σίγουρος πως για κάθε καλλιτέχνη είναι ένα μεγάλο προνόμιο να τραγουδήσεις πάνω σε αυτή την σκηνή μπροστά σε εκατομμύρια κόσμο.

Στην Ελλάδα τα τραγούδια σου γίναν όλα μεγάλες επιτυχίες και αγαπήθηκαν από τον κόσμο ενώ ταυτόχρονα έγινες ένα πολύ αγαπητός καλλιτέχνης. Ποια είναι τα συναισθήματα σου για την Ελλάδα και τους Έλληνες;

    Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που αγάπησε και υποστήριξε τα τραγούδια μου. Πώς μπορώ να το ξεχάσω αυτό; Έτσι λοιπόν έχει μια πολύ ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Είναι το δεύτερο σπίτι μου. Νιώθω πολύ όμορφα όπου και να βρίσκομαι στην πανέμορφη χώρα σας. Και είμαι σίγουρος ότι όλα αυτά τα χρόνια έχω βρεθεί στην Ελλάδα πάνω από 100 φορές.laughing Ο Ελληνικός λαός έχει μια άριστη αίσθηση της μουσικής. Νομίζω είναι στα γονίδιά σας επειδή έχετε μια υπέροχη κουλτούρα. Όποτε επισκέπτομαι την Ελλάδα πάντα ακούω πάντα, τουλάχιστον ένα από τα τραγούδια μου. Ειδικά το Total Disguise ή το Chocolate Flavour. Όπως ήδη γνωρίζεις σε αρκετά τραγούδια μου τους στοίχους του έχει γράψει ο Νεκτάριος Τυράκης, είναι για την Ελλάδα ένας πολύ σπουδαίος στιχουργός και άνθρωπος της μουσικής, αλλά για εμένα, εκτός από όλα του τα ταλέντα, είναι ο «πολυαγαπημένος μου αδερφός».

    Οι λέξεις είναι λίγες για να περιγράψω την ευγνωμοσύνη μου στον υπέροχο Serhat γι’ αυτή την συνέντευξη. Είναι πραγματικά αυτό που λέμε ένας στο εκατομμύριο, τον ευχαριστώ και του εύχομαι καλή επιτυχία και νίκη στο πρώτο μισό του πρώτου ημιτελικού στης 10 Μαΐου.

 Ακολουθήστε τον Serhat το Facebook, Instagram, Twitter, YouTube και στο Official Site

  • Γράφτηκε από τον/την Sotiris Chartzoulakis

Ο Σωτήρης υποδέχεται τον Ευθύβουλο

O Ευθύβουλος Θεοχάρους γεννήθηκε στην Κύπρο. Σπούδασε στη Νέα Υόρκη στο Πανεπιστήμιο Five Towns College αποκτώντας πτυχίο ως μουσικός, πιανίστας, μουσικός τεχνολογίας και παραγωγής.
Δραστηριοποιήθηκε ως συνθέτης και σολίστ πιάνου στη Νέα Υόρκη, Γερμανία, Αθήνα και Κύπρο κι έγραψε μουσική σε μεγάλα ονόματα της ελληνικής δισκογραφίας. αναλαμβάνοντας εκτός από τη σύνθεση, την ενορχήστρωση, παραγωγή, ηχοληψία, προγραμματισμό και την ηχογράφηση σπουδαίων καλλιτεχνών και βραβεύεται με πλατινένιους και χρυσούς δίσκους συγκεκριμένα για τα τραγούδια «Υπάρχει Λόγος» και το “It’s gone tomorrow” της Έλενας Παπαρίζου, το «Όταν για μένα θα μιλάς» του Νίκου Μακρόπουλου και «Αδιόρθωτη» του Νίκου Οικονομόπουλου.
Το 2014 αναλαμβάνει την παραγωγή, ενορχήστρωση και ηχοληψία του δίσκου της νικήτριας του The Voice of Greece Μαρία Έλενα Κυριάκου. To Δεκέμβριο συμμετέχει ενεργά στη μουσικοθεατρική παράσταση «Ό,τι αξίζει θα σωθεί» Τον τελευταίο καιρό εργάζεται ως καθηγητής φωνητικής και μουσικής τεχνολογίας σε Ωδειο και ως μαέστρος και σολίστ πιάνου σε συναυλίες της Μαρίας Έλενας Κυριάκου.

Είχαμε την ευκαιρία για μια ειλικρινή και ζεστή συζήτηση με τον συνθέτη της Ελληνικής συμμετοχής Ευθύβουλο Θεοχάρους.

Ευθύβουλε τι σημαίνει για σένα η EUROVISION;
Παρακολουθώ από μικρός τον διαγωνισμό, με ξυπνούσαν οι δικοί μου για να δω τα αποτελέσματα. Σήμερα διατηρώ τα ίδια συναισθήματα όπως τότε, τώρα ειδικά που ασχολούμαι με την μουσική. Περίμενα λοιπόν την κατάλληλη στιγμή για να συμμετάσχω σε αυτό το διαγωνισμό. Μου το είχαν ζητήσει κατά καιρούς αλλά περίμενα το κατάλληλο timing. Όταν με κάλεσε η Minos EMI συνεργαστώ με την Μαρία Έλενα Κυριάκου ενθουσιάστηκα.

Τι είναι αυτό που θα κάνει το κομμάτι μας να ξεχωρίσει?
Γράψαμε ένα κομμάτι πέρα από συνταγές Eurovision αλλά βγαλμένο μέσα από την καρδιά μας. Δεν πιστεύαμε ότι ήμασταν φαβορί το βράδυ της Ελληνικής επιλογής. Το μεγάλο μας ατού είναι η φωνή και η ερμηνεία της Μαρίας Έλενας.

Πιστεύεις ότι η Eurovision δημιουργεί ακόμα διεθνείς καριέρες?
Πιστεύω ότι είναι θέμα τύχης και παραγωγού που θα ακούσει έναν καλλιτέχνη μέσα από την Eurovision και θα δώσει μια ώθηση για μια καριέρα έξω από τα σύνορα της χώρας του. Είναι γεγονός ότι δεν έχουμε δει τα τελευταία χρόνια κάποιο καλλιτέχνη από το διαγωνισμό να κάνει διεθνή καριέρα.

Εγώ προσωπικά προσπαθώ να χαρώ αυτή την εμπειρία. Είχα φόβο στην αρχή αλλά τώρα αισθάνομαι σίγουρος ότι δίνω κάτι καλό στο κόσμο και παράλληλα νιώθω ευθύνη και υπερηφάνεια που κρατάω την Ελληνική σημαία.

Ευχαριστούμε τον Ευθύβουλο Θεοχάρους για αυτή την ειλικρινή κουβέντα που είχαμε και δώσαμε ραντεβού όταν θα περάσουμε στον τελικό.